Εγχειρίδιο χρήσης
Επιχειρήσεις
Όλα όσα αποφασίζονται πριν από την πτήση βρίσκονται στην ενότητα Επιχειρήσεις: αποστολές, σχέδια πτήσης, εντολές επιχείρησης, ταχεία ενεργοποίηση, «Μπορώ να πετάξω εδώ;» και ζώνες UAS. Η αποστολή είναι ο φάκελος που κρατά μαζί καιρό, πλήρωμα, λίστες ελέγχου, πτήσεις, ζωντανή μετάδοση και παραδοτέα.
Δημιουργία αποστολής
Στη φόρμα συμπληρώνεις τα πεδία Τίτλος, Τομέας (επιθεωρήσεις, γεωργία, φωτογραφία/βίντεο, χαρτογράφηση/LiDAR, δημόσια ασφάλεια/SAR, εκπαίδευση, άλλο), Κατάσταση και Παράθυρο πτήσης, με τη λήξη υποχρεωτικά μετά την έναρξη. Πελάτης και Εντολή Επιχείρησης είναι προαιρετικά. Διεύθυνση, γεωγραφικό πλάτος και μήκος χρησιμεύουν για τον καιρό και τον χάρτη: χωρίς συντεταγμένες το φανάρι καιρού δεν μπορεί να υπολογιστεί.
Η αποστολή λαμβάνει έναν αύξοντα κωδικό ανά οργανισμό — MSN-0001, MSN-0002 και ούτω καθεξής. Η κατάσταση είναι ένας απλός επιλογέας — Προγραμματισμένη, Σε εξέλιξη, Ολοκληρωμένη, Ακυρωμένη — που ενημερώνεις εσύ: δεν υπάρχουν αυτόματες μεταβάσεις.
Στο κάτω μέρος βρίσκεις την ενότητα Αξιολόγηση κινδύνου, κλειστή εξ ορισμού, με τέσσερα ελεύθερα πεδία: σενάριο, κίνδυνος εδάφους, κίνδυνος αέρα και μέτρα μετριασμού. Είναι το μέρος όπου σημειώνεις τον συλλογισμό που η SORA έπειτα τυποποιεί.
PIC και SPIC απευθείας στη φόρμα
PIC (κυβερνήτης) και SPIC (δεύτερος χειριστής) επιλέγονται πλέον στην ίδια φόρμα της αποστολής, χωρίς να περάσεις από την καρτέλα Πλήρωμα. Και τα δύο πεδία είναι προαιρετικά: μπορείς να αποθηκεύσεις μια αποστολή και να αναθέσεις τους χειριστές αργότερα.
Ένα σημείο που πρέπει να θυμάσαι: αυτά τα δύο πεδία ορίζουν τον PIC και τον SPIC για το Πλήρωμα 1. Τα επόμενα πληρώματα έχουν τους δικούς τους, και τα διαχειρίζεσαι από την καρτέλα Πλήρωμα.
Δύο κανόνες ισχύουν πάντα. Ο πρώτος: PIC και SPIC πρέπει να είναι δύο διαφορετικά άτομα, γιατί κανείς δεν κυβερνά και δεν συνεπικουρεί την ίδια πτήση. Ο δεύτερος: όποιος καλύπτει ρόλο που πιλοτάρει — PIC, SPIC ή Χειριστής — πρέπει να έχει πιστοποιητικό έγκυρο την ημερομηνία λήξης της αποστολής, καταχωρισμένο στον ίδιο οργανισμό.
Αξίζει να ξέρεις πώς λειτουργεί ο έλεγχος, για να μην τον παρερμηνεύσεις: η αναπτυσσόμενη λίστα δείχνει όλα τα μέλη του οργανισμού, ακόμη και όσα έχουν ληγμένο πιστοποιητικό, και η απόρριψη έρχεται κατά την αποθήκευση, όχι φιλτράροντας τις επιλογές. Αν η ημερομηνία λήξης δεν έχει ακόμη συμπληρωθεί, ο έλεγχος δεν ξεκινά, γιατί λείπει το μέτρο σύγκρισης. Όταν αλλάζεις τον κάτοχο ενός ρόλου, ο προηγούμενος βγαίνει από το πλήρωμα· οι άλλες γραμμές μένουν ανέπαφες, και όποιος ήταν ήδη στο πλήρωμα με άλλον ρόλο τον κρατά.
Πληρώματα, ρόλοι και επισκέπτες
Η καρτέλα Πλήρωμα είναι εκεί όπου η ομάδα παίρνει πραγματικά μορφή. Κάθε γραμμή είναι ένα άτομο με έναν ρόλο, και οι γραμμές ομαδοποιούνται σε αριθμημένα πληρώματα: μια αποστολή μπορεί να παρατάξει περισσότερα από ένα — δύο ομάδες σε δύο σημεία απογείωσης, βάρδιες που εναλλάσσονται — και PIC και SPIC είναι μοναδικοί ανά πλήρωμα, όχι ανά αποστολή. Με δύο πληρώματα υπάρχουν νόμιμα δύο PIC.
Το κουμπί Προσθήκη ατόμου εισάγει μια γραμμή στο πλήρωμα που επιλέγεις· το Προσθήκη πληρώματος ανοίγει απευθείας το επόμενο, ήδη στραμμένο στον ρόλο του PIC, γιατί κατά κανόνα ένα νέο πλήρωμα γεννιέται από τον κυβερνήτη του. Ο πίνακας ομαδοποιείται σε Πλήρωμα 1, Πλήρωμα 2 και ούτω καθεξής, ώστε να διαβάζεται με μια ματιά ποιος είναι με ποιον.
Οι διαθέσιμοι ρόλοι είναι εννέα:
- PIC (κυβερνήτης), SPIC (δεύτερος χειριστής) και Χειριστής — είναι οι ρόλοι πτήσης: χειρίζονται το αεροσκάφος και απαιτούν πιστοποιητικό έγκυρο την ημερομηνία της αποστολής.
- Παρατηρητής και Χειριστής GCS — μάτια στο αεροσκάφος και επίγειος σταθμός ελέγχου· κανένα πιστοποιητικό δεν απαιτείται.
- Βοηθός, Τεχνικός και Οδηγός — ο περίγυρος που μια πραγματική επιχείρηση κουβαλά μαζί της: όποιος κρατά την περίμετρο, όποιος μοντάρει το payload, όποιος οδηγεί το όχημα.
- Εκπαιδευόμενος (υπό εκπαίδευση) — πετά σε διπλό χειρισμό υπό την ευθύνη του PIC. Ακριβώς επειδή είναι υπό εκπαίδευση δεν του ζητείται κανένα πιστοποιητικό: αν χειρίζεται πραγματικά το αεροσκάφος μόνος του, ο σωστός ρόλος είναι Χειριστής, με τον έλεγχο που συνεπάγεται.
Ένα άτομο μπορεί να καλύψει περισσότερους ρόλους στην ίδια αποστολή· αυτό που το σύστημα απορρίπτει είναι το ίδιο άτομο με τον ίδιο ρόλο στο ίδιο πλήρωμα, που είναι απλώς διπλοεγγραφή.
Εξωτερικοί επισκέπτες χωρίς λογαριασμό
Στο πεδίο συμβαίνει συχνά να έχεις δίπλα σου κάποιον που δεν είναι στον οργανισμό: τον παρατηρητή της διοίκησης, τον τεχνικό του πελάτη, τον οδηγό του οχήματος. Δεν έχει νόημα να του δημιουργήσεις λογαριασμό για μία ημέρα, και δεν έχει νόημα να τον αφήσεις έξω από το μητρώο του πληρώματος.
Γι' αυτό η γραμμή πληρώματος έχει τον διακόπτη Εξωτερικός επισκέπτης (χωρίς λογαριασμό). Ενεργοποιώντας τον, στη θέση του πεδίου Άτομο συμπληρώνεις τα πεδία Ονοματεπώνυμο και — προαιρετικό αλλά χρήσιμο — Φορέας ή εταιρεία, από όπου προέρχεται. Στις αναφορές και στις λίστες θα εμφανίζεται με τη μορφή «Γιώργος Παπαδόπουλος (Πυροσβεστική)», που είναι ακριβώς αυτό που χρειάζεται να διαβάσει κανείς εκ των υστέρων.
Κάθε γραμμή είναι είτε μέλος είτε επισκέπτης, ποτέ και τα δύο και ποτέ κανένα από τα δύο: αλλάζοντας λειτουργία η προηγούμενη ταυτότητα αδειάζει, για να μη μένουν μισά δεδομένα τριγύρω.
Το όριο που πρέπει να ξέρεις είναι σαφές και σκόπιμο: ένας εξωτερικός επισκέπτης δεν μπορεί να καλύψει ρόλο πτήσης. Με τον διακόπτη ενεργό το μενού των ρόλων δείχνει μόνο τους επτά που δεν είναι πτήσης — μαζί με τον χειριστή GCS — και PIC, SPIC και Χειριστής απλώς δεν υπάρχουν. Ο λόγος είναι θέμα τεκμηριωτικής εντιμότητας: για τα πιστοποιητικά ενός επισκέπτη η πλατφόρμα δεν έχει κανένα στοιχείο, οπότε πάνω του δεν γίνεται κανένας έλεγχος πιστοποιητικού και δεν μπορούμε να προσποιηθούμε ότι ελέγξαμε ένα. Όποιος χειρίζεται το αεροσκάφος έχει λογαριασμό στον οργανισμό και πιστοποιητικό καταχωρισμένο εδώ, τελεία.
Εντολές επιχείρησης
Οι δομημένοι οργανισμοί πρωτοκολλούν τις Εντολές Επιχείρησης. Κάθε ODO λαμβάνει έναν αριθμό πρωτοκόλλου ODO-2026-001 (έτος συν τριψήφιος αύξων αριθμός, ανά οργανισμό) και φέρει κατηγορία — από την Ανοικτή A1/A2/A3 έως την Ειδική STS-01/STS-02/PDRA, μέχρι την Επιχειρησιακή άδεια και την Πιστοποιημένη — σενάριο, αριθμό OA, τοποθεσία, παράθυρο ισχύος και περιορισμούς και προδιαγραφές.
Η δημιουργία, η έγκριση, το κλείσιμο και η ανάκληση μιας ODO ανήκουν αποκλειστικά σε ιδιοκτήτες και διαχειριστές· τα υπόλοιπα μέλη τη συμβουλεύονται. Η ενέργεια Έγκριση είναι διαθέσιμη μόνο από το πρόχειρο και καταγράφει ποιος εγκρίνει και πότε: είναι υπογραφή με την έννοια της ιχνηλασιμότητας, όχι γραφική ή ψηφιακή υπογραφή. Από εκείνη τη στιγμή η ODO δεν τροποποιείται ούτε διαγράφεται πια, και μένουν μόνο το Κλείσιμο και η Ανάκληση, και τα δύο καταγεγραμμένα στην κατάσταση.
Οι αποστολές συνδέονται με την ODO από τη φόρμα τους. Όταν καταχωρίζεις μια πτήση συνδεδεμένης αποστολής, η εγγραφή του ημερολογίου πτήσεων κληρονομεί την ODO και παίρνει τον αύξοντα αριθμό TO κάτω από εκείνο το πρωτόκολλο: η αναφορά που διαβάζεις είναι ODO-2026-001 / TO-3. Ο αύξων αριθμός είναι ανά εντολή, όχι ανά αποστολή, και αποδίδεται κατά τη δημιουργία της εγγραφής στο ημερολόγιο πτήσεων.
Ταχεία ενεργοποίηση
Για τη διάσωση και τις επαναλαμβανόμενες επιχειρήσεις ετοιμάζεις πρότυπα αποστολής: όνομα, τομέα, διεύθυνση και συντεταγμένες, αναμενόμενη διάρκεια (από 10 έως 480 λεπτά, 60 εξ ορισμού), συν το πρότυπο λίστας ελέγχου, το drone και το κύριο κανάλι live που θα πάρεις μαζί σου.
Το κουμπί Ενεργοποίηση τώρα δημιουργεί αμέσως μια αποστολή ήδη σε εξέλιξη, με παράθυρο από τώρα έως την αναμενόμενη διάρκεια, το drone συνδεδεμένο, το κανάλι live συνδεδεμένο και τον καιρό ενημερωμένο αν το δίκτυο το επιτρέπει. Όποιος ενεργοποιεί μπαίνει στο πλήρωμα ως χειριστής αν έχει πιστοποιητικό έγκυρο σήμερα, αλλιώς ως παρατηρητής — ποτέ ως PIC ή SPIC, που μένουν συνειδητή επιλογή. Πελάτης, ODO, εξοπλισμός και το υπόλοιπο πλήρωμα δεν αντιγράφονται: τα προσθέτεις με την αποστολή ανοιχτή.
Γεωγραφικές ζώνες ED-269
Για δεκατρείς χώρες οι ζώνες είναι ήδη προφορτωμένες: Βέλγιο, Βουλγαρία, Δανία, Ελβετία, Ιρλανδία, Ιταλία, Λουξεμβούργο, Νορβηγία, Ολλανδία, Πορτογαλία, Σλοβακία, Σουηδία και Φινλανδία· το ελβετικό αρχείο καλύπτει και το Λιχτενστάιν. Τις κατεβάζουμε και τις ενημερώνουμε εμείς από τις επίσημες πηγές και, χωρίς να κάνεις τίποτα, απαντούν στο Μπορώ να πετάξω εδώ; και στη δημόσια σελίδα /fly, μαζί με τις προστατευόμενες περιοχές Natura 2000. Για την Ιταλία αυτά τα δεδομένα είναι το AIP, δηλαδή οι ζώνες της επανδρωμένης αεροπορίας: η κατάταξη για τα drone βρίσκεται στο αρχείο του d-flight. Το επίσημο αρχείο της Σουηδίας περιέχει μόνο τις ειδικές ζώνες: αυτές γύρω από τα αεροδρόμια τις ελέγχει η γραμμή των αεροδρομίων.
Μια χώρα μπαίνει μόνο αν η επαναχρησιμοποίηση των δεδομένων επιτρέπεται εκεί όπου δημοσιεύονται ή σε επίσημη πράξη. Η Κύπρος, η Εσθονία, η Ισλανδία, η Λετονία και το Ηνωμένο Βασίλειο δημοσιεύουν τις ζώνες τους αλλά δεν επιτρέπουν την επαναχρησιμοποίησή τους ή δεν λένε τίποτα: εκεί ο σηματοδότης δεν απαντά για τις ζώνες και σε παραπέμπει στην επίσημη πηγή. Ποιος είναι μέσα, ποιος έξω και γιατί, με τον σύνδεσμο και τη φράση που κρίνει κάθε χώρα, βρίσκεται στο μητρώο πηγών.
Για να βλέπεις τις ζώνες στους χάρτες σου, και για τις άλλες χώρες, από τη σελίδα Γεωγραφικές ζώνες UAS ανεβάζεις το αρχείο της χώρας σου. Η μορφή είναι το ευρωπαϊκό πρότυπο ED-269 σε JSON, και γίνεται δεκτή και η σειριοποίησή του σε GeoJSON (ED-318, αυτή που δημοσιεύουν Εσθονία και Ιρλανδία)· το Ηνωμένο Βασίλειο χρησιμοποιεί το σύνολο δεδομένων NATS. Το αρχείο μπορεί να φτάνει έως 50 MB.
Η σελίδα σου λέει από πού να το κατεβάσεις: η επίσημη πηγή είναι χαρτογραφημένη για είκοσι δύο χώρες και η πύλη που υποδεικνύεται είναι αυτή της χώρας του οργανισμού — το DAGR της ΥΠΑ για την Ελλάδα, d-flight για την Ιταλία, DIPUL για τη Γερμανία, Géoportail για τη Γαλλία, ENAIRE για την Ισπανία, Austro Control για την Αυστρία, και ούτω καθεξής. Μόνο στην Ιταλία η λήψη απαιτεί λογαριασμό χειριστή στην πύλη.
Δύο πράγματα που πρέπει να ξέρεις. Ο οργανισμός έχει ένα μόνο ενεργό αρχείο ζωνών: κάθε ανέβασμα αντικαθιστά το προηγούμενο. Και όταν τίθεται σε ισχύ νέος κύκλος AIRAC (κάθε 28 ημέρες), η σελίδα σε προειδοποιεί ότι το αρχείο είναι του προηγούμενου κύκλου και αξίζει να το ξανακατεβάσεις.
Η σελίδα Ζώνες UAS δεν περιέχει χάρτη: δείχνει κατάσταση του αρχείου, εθνική πηγή και ανέβασμα. Οι ζώνες του αρχείου σου φαίνονται στον χάρτη της αποστολής, χρωματισμένες ανά περιορισμό — κόκκινο για τις απαγορευμένες ζώνες, πορτοκαλί όπου χρειάζεται άδεια, κίτρινο για τις υπό όρους, μπλε για τις υπόλοιπες — με όρια ύψους και το μήνυμα της ζώνης στο popup. Οι ίδιες ζώνες εμφανίζονται στον επεξεργαστή σχεδίων πτήσης και κάτω από το ίχνος της πτήσης στην αναπαραγωγή. Οι προφορτωμένες ζώνες δεν εμφανίζονται σε αυτούς τους χάρτες.
Μπορώ να πετάξω εδώ;
Η καρτέλα Μπορώ να πετάξω εδώ; φέρνει μέσα στον πίνακα την ερώτηση που κάνει κανείς στο εργοτάξιο. Γράφεις μια διεύθυνση ή μια τοποθεσία, επικολλάς τις συντεταγμένες όπως τις έχεις ή επιλέγεις χρήση της θέσης μου, και πατάς Έλεγχος: η απάντηση αφορά εκείνο το σημείο. Για τις γεωγραφικές ζώνες η σελίδα χρησιμοποιεί το αρχείο ζωνών του οργανισμού σου όταν καλύπτει το σημείο· αλλιώς απαντά με τις προφορτωμένες ζώνες, όπου τις έχουμε, και αλλού σου ζητά το αρχείο. Στην Ιταλία, όπου έχουμε μόνο το AIP, η απουσία ζώνης δεν σημαίνει ελεύθερο πεδίο, και η σελίδα το λέει. Στην κορυφή η σελίδα δείχνει την κατάσταση του αρχείου σου: αν λείπει ή είναι από κύκλο AIRAC που έχει ήδη παρέλθει, σου το λέει και σου προσφέρει το Ανέβασε το αρχείο ζωνών.
Σχέδια πτήσης
Το σχέδιο πτήσης κρατά μαζί δύο γεωμετρίες που συνήθως ζουν χωριστά: την περιοχή — το πολύγωνο μέσα στο οποίο πετάς, με το μέγιστο ύψος — που είναι η γλώσσα της αρχής, και τη διαδρομή — τα waypoint με τα ύψη τους — που είναι η γλώσσα του τηλεχειριστηρίου. Ο δεσμός ανάμεσα στις δύο είναι η αξία: η διαδρομή πρέπει να βρίσκεται μέσα στην περιοχή και κάτω από το όριό της, και ο επεξεργαστής το ελέγχει καθώς σχεδιάζεις.
Ο επεξεργαστής δουλεύει σε τέσσερις λειτουργίες: Περιοχή (ένα κλικ ανά κορυφή: οι κορυφές είναι αριθμημένες και σύρονται, το διπλό κλικ τις αφαιρεί), Απογείωση και Προσγείωση (ένα κλικ η καθεμία· εξ ορισμού η προσγείωση είναι ίδια με την απογείωση), Διαδρομή (ένα κλικ ανά waypoint, με το ύψος επεξεργάσιμο στο πάνελ). Κάτω από το σχέδιο ζουν οι γεωγραφικές ζώνες UAS του οργανισμού, χρωματισμένες ανά περιορισμό: σχεδιάζεις μέσα στους περιορισμούς, όχι από μνήμης. Κάθε σχέδιο φέρει και την κατηγορία επιχείρησης — Ανοικτή A1/A2/A3, STS-01, STS-02, PDRA, επιχειρησιακή άδεια, πιστοποιημένη — δηλαδή το λεξιλόγιο με το οποίο η επιχείρηση παρουσιάζεται στην αρχή.
Το πάνελ των προβλημάτων λέει πάντα τι λείπει, ονομαστικά: «το waypoint 2 είναι εκτός περιοχής», «το waypoint 3 στα 200 m ξεπερνά το όριο των 80 m». Ένα σχέδιο αποθηκεύεται ακόμη και ελλιπές — η δουλειά δεν πετιέται — και η λίστα δείχνει την κατάστασή του: Έτοιμο για κατάθεση με πράσινο, ή τον αριθμό των προβλημάτων με πορτοκαλί και τη λεπτομέρεια στο tooltip. Ένα σχέδιο μπορεί να συνδεθεί με μια αποστολή.
Όταν το σχέδιο είναι έτοιμο έρχονται τα έγγραφα. Το Εξαγωγή για DJI Pilot 2 (KMZ) δημιουργεί το KMZ σε μορφή WPML για εισαγωγή στη βιβλιοθήκη διαδρομών του Pilot 2 — ύψη σχετικά με την απογείωση και συντηρητική ταχύτητα, προς τελειοποίηση στο τηλεχειριστήριο· το .plan καλύπτει τους αυτόματους πιλότους MAVLink μέσω QGroundControl. Και ο Φάκελος για την αίτηση (PDF) συγκεντρώνει τον φορέα εκμετάλλευσης με τον κωδικό UAS, την κατηγορία, τις κορυφές WGS84, τη διαδρομή, το προτεινόμενο ground risk buffer με τον κανόνα 1:1 και την αξιολόγηση κινδύνου της συνδεδεμένης αποστολής, με το αποτύπωμα SHA-256 των γεωμετριών στο υποσέλιδο: αν το σχέδιο αλλάξει μετά την εκτύπωση, το αποτύπωμα δεν συμφωνεί πια. Πρέπει να ειπωθεί χωρίς περιστροφές: ο φάκελος προετοιμάζει την αίτηση — η κατάθεση μένει σε σένα, στην ΥΠΑ.
Για το DJI Fly (Mini, Air, Mavic) δεν υπάρχει επίσημη εισαγωγή, αλλά το DJI Fly ξανανοίγει το αρχείο μιας αποστολής που έχει αποθηκεύσει. Αποθηκεύεις στο DJI Fly μια αποστολή-υποκατάστατο με δύο τυχαία σημεία, αντιγράφεις το αρχείο .kmz από το τηλεχειριστήριο (φάκελος Android/data/dji.go.v5/files/waypoint/) και το ανεβάζεις στο σχέδιο: επιστρέφει η διαδρομή με το ίδιο όνομα αρχείου και τους ίδιους κωδικούς drone, για να μπει στη θέση του αρχικού. Είναι ανεπίσημη μέθοδος και μια ενημέρωση του DJI Fly μπορεί να την αλλάξει: δοκιμάζεται πρώτα σε σύντομη διαδρομή.
Μετά την πτήση αποτύπωσης, ο «Έλεγχος κάλυψης φωτογραφιών» δείχνει πόσες φωτογραφίες βλέπουν κάθε σημείο της περιοχής του σχεδίου. Επιλέγετε τις φωτογραφίες στον υπολογιστή, ακόμη και έναν ολόκληρο φάκελο και έως 5.000, και ο φυλλομετρητής διαβάζει από καθεμία μόνο την κεφαλίδα: θέση, ύψος σε σχέση με την απογείωση, κλίση και κατεύθυνση της κάμερας, εστιακή απόσταση. Οι φωτογραφίες δεν ανεβαίνουν. Ο χάρτης χρωματίζει την περιοχή πράσινη όπου οι φωτογραφίες φτάνουν το επιλεγμένο όριο (5 εξ ορισμού), κίτρινη όπου είναι τουλάχιστον οι μισές, κόκκινη όπου υπάρχει κενό. Μετρώνται μόνο οι φωτογραφίες με την κάμερα προς τα κάτω (πέρα από −70°)· το ύψος διορθώνεται με το έδαφος ανάμεσα στο σημείο απογείωσης του σχεδίου και στη θέση της φωτογραφίας, όπου υπάρχουν δεδομένα εδάφους, και το αποτέλεσμα λέει αν έγινε η διόρθωση. Κάθε έλεγχος μένει στο ιστορικό του σχεδίου. Αν υπάρχουν κενά, η «Δημιουργία αποστολής ανάκτησης» ετοιμάζει ένα νέο σχέδιο που ξαναπετά μόνο αυτά: τις ζώνες κάτω από το όριο, διευρυμένες κατά μισή φωτογραφία ώστε οι νέες φωτογραφίες να δένουν με τις παλιές, καλυμμένες σε ελικοειδή διαδρομή με λήψη προς τα κάτω σε κάθε σημείο, στο διάμεσο ύψος της πτήσης και ξεκινώντας από τη ζώνη πλησιέστερη στην απογείωση. Κάθε έλεγχος μπαίνει στην αλυσίδα τεκμηρίων: η περιοχή του σχεδίου, οι φωτογραφίες που διαβάστηκαν και το αποτέλεσμα υπογράφονται τη στιγμή του ελέγχου, σφραγίζονται κάθε νύχτα και παίρνουν εγκεκριμένη χρονοσφραγίδα αν η αποστολή πρέπει να σταθεί απέναντι σε τρίτους· η αναφορά της αποστολής και η δημόσια σελίδα επαλήθευσης τους δείχνουν με το αποτύπωμά τους, και η υπογεγραμμένη αναφορά κατεβαίνει από τη σελίδα κάλυψης. Το σχέδιο εξάγεται για DJI Pilot 2, DJI Fly και QGroundControl όπως κάθε άλλο.
Λίστες ελέγχου
Οι λίστες ελέγχου οργανώνονται σε τέσσερις φάσεις: Πριν την πτήση, Πριν την απογείωση, Κατά την πτήση και Μετά την πτήση. Με την εγγραφή του οργανισμού βρίσκεις ήδη τέσσερα έτοιμα πρότυπα, ένα ανά φάση. Τα στοιχεία της κάθε εκτέλεσης τροποποιούνται ελεύθερα· τα αρχικά πρότυπα, αντίθετα, δεν έχουν σήμερα σελίδα διαχείρισης.
Στις λίστες ελέγχου πριν την πτήση και πριν την απογείωση το σύστημα εισάγει στην κορυφή τους αυτόματους ελέγχους, ήδη τσεκαρισμένους αν περνούν και ήδη απορριμμένους αν όχι:
- πιστοποιητικά του πληρώματος έγκυρα στη λήξη της αποστολής, μόνο για τους ρόλους που πιλοτάρουν — εκπαιδευόμενοι και εξωτερικοί επισκέπτες μένουν εκτός ελέγχου·
- ODO εγκεκριμένη και σε ισχύ που καλύπτει όλο το παράθυρο — το στοιχείο εμφανίζεται μόνο αν ο οργανισμός χρησιμοποιεί τις εντολές επιχείρησης·
- φανάρι καιρού: το κόκκινο απορρίπτει, το κίτρινο περνά με σημείωση, και αν ο καιρός δεν έχει ακόμη ληφθεί το στοιχείο εμφανίζεται τσεκαρισμένο (δεν υπάρχει δεδομένο πάνω στο οποίο να απορρίψει)·
- τουλάχιστον ένα drone ανατεθειμένο στην αποστολή·
- ασφαλίσεις των drones μη ληγμένες (ένα μη καταχωρισμένο ασφαλιστήριο δεν απορρίπτει)·
- τουλάχιστον μία φορτισμένη μπαταρία για κάθε drone της αποστολής·
- τηλεχειριστήριο συζευγμένο και φορτισμένο για κάθε drone — το στοιχείο εμφανίζεται μόνο αν καταγράφεις τα τηλεχειριστήρια·
- βαθμονομήσεις των payload που είναι τοποθετημένα στα drones της αποστολής.
Η λίστα ελέγχου υπογράφεται μόνο αν είναι πλήρης: αν έστω και ένα στοιχείο δεν είναι τσεκαρισμένο, η υπογραφή απορρίπτεται. Μόλις υπογραφεί καταγράφει ποιος και πότε, και δεν τροποποιείται ούτε διαγράφεται πια.
Η υπογραφή της λίστας μετά την πτήση πυροδοτεί τις συνέπειες: οι φορτισμένες μπαταρίες των drones της αποστολής περνούν σε «για φόρτιση», και μαζί τους ο εξοπλισμός με εσωτερική μπαταρία που πήγε στο πεδίο. Το παράθυρο διαλόγου σε ρωτά και αν υπήρξε ανωμαλία: επιλέγοντας συντήρηση ανοίγεις μια επιθεώρηση στο drone, επιλέγοντας συμβάν ανοίγεις ένα συμβάν συνδεδεμένο με την αποστολή. Συμπληρωμένες λίστες ελέγχου και κενά πρότυπα εκτυπώνονται σε PDF.
SORA
Η ενέργεια Αξιολόγηση SORA στην αποστολή ανοίγει ένα ενιαίο παράθυρο διαλόγου που εφαρμόζει τη μεθοδολογία SORA 2.0 (JARUS/EASA, κατηγορία Specific): επιλέγεις το επιχειρησιακό σενάριο, τη χαρακτηριστική διάσταση του αεροσκάφους — προσυμπληρωμένη από το μεγαλύτερο drone της αποστολής — την ευρωστία των μέτρων μετριασμού M1, M2 και M3, και το αρχικό και υπολειπόμενο ARC.
Η μηχανή υπολογίζει iGRC → τελικό GRC → SAIL → απαιτούμενη ευρωστία των 24 OSO, αποθηκεύει το αποτέλεσμα στην αξιολόγηση κινδύνου της αποστολής και σου δίνει να κατεβάσεις το PDF. Προσοχή σε μία περίπτωση: αν το τελικό GRC ξεπερνά το 7 η επιχείρηση είναι εκτός κατηγορίας Specific, οπότε δεν υπολογίζεται κανένα SAIL και δεν απαριθμείται κανένα OSO.
Το έγγραφο το λέει ρητά: είναι υποστήριξη απόφασης, όχι τυπική SORA ούτε δήλωση προς την αρχή. Οι τιμές πρέπει να ελεγχθούν, να συμπληρωθούν και να υπογραφούν από σένα σύμφωνα με την αρμόδια εθνική αρχή.
Καιρός
Πράσινο, πορτοκαλί ή κόκκινο με μια ματιά: η απόφαση της ημέρας παίρνεται εδώ, πριν ανοίξεις την αποστολή.
Στο παράθυρο πτήσης η αποστολή δείχνει ένα φανάρι υπολογισμένο στα μέγιστα του παραθύρου, και ισχύει πάντα η χειρότερη συνθήκη: κόκκινο με άνεμο από 40 km/h, ριπές από 55 km/h ή πιθανότητα βροχόπτωσης από 60%· κίτρινο από 25 km/h ανέμου, 35 km/h ριπής ή 30% βροχόπτωσης· πράσινο κάτω και από τα τρία.
Δίπλα στο φανάρι βρίσκεις τη λεπτομέρεια ώρα προς ώρα: άνεμο και στα 120 μέτρα, νέφωση και βάση των νεφών, ορατότητα, θερμοκρασία και σημείο δρόσου, ανατολή και δύση με τη golden hour, και τον γεωμαγνητικό δείκτη Kp από τη NOAA (από Kp 5 είναι καταιγίδα). Όπου υπάρχει κοντινός σταθμός προστίθενται ακατέργαστα METAR και TAF με την κατηγορία πτήσης VFR/MVFR/IFR/LIFR.
Τα δεδομένα προέρχονται από το open-meteo, δωρεάν και αναδιανεμόμενο: γι' αυτό το στιγμιότυπο μπορεί να αποθηκευτεί και να εκτυπωθεί στα PDF. Αν ο οργανισμός ρυθμίσει ένα κλειδί Windy, τα δεδομένα έρχονται από εκεί με αυτόματη επιστροφή στο open-meteo σε περίπτωση προβλήματος. Ο καιρός ενημερώνεται με το κουμπί Ανανέωση καιρού στην αποστολή· η αναφορά καιρού σε PDF επισυνάπτεται αντίθετα από τις Προσφορές και τα Τιμολόγια, ως απόδειξη του επιλεγμένου παραθύρου.