Podręcznik użytkownika

Bodycam

Ta strona jest dla tego, kto trzyma telefon w ręce: wolontariusza, operatora naziemnego, osoby na służbie podczas wydarzenia. Bodycam to twój telefon z linkiem: żadnej aplikacji, żadnego hasła. Koordynator przekazuje ci QR albo link — cała reszta jest poniżej.

Otwieranie bodycamu

Zeskanuj QR (albo dotknij linku) i otworzy się strona z nazwą twojego kanału — na przykład „Wolontariusz 03”. Logowanie nie jest potrzebne. Link jest podpisany i ważny osiem godzin, chyba że twoja organizacja wybrała w swoim profilu inny czas (Ważność linku bodycam, od dwóch godzin do trzydziestu dni): gdy wygaśnie, poproś koordynatora o nowy.

Jeśli link jest osobisty, pod nazwą kanału widać twoje imię i nazwisko: transmisja, zdjęcia i nagranie będą je nosić. Jeśli to nie ty, powiedz o tym sali, zanim zaczniesz.

Gdy tylko strona jest otwarta, jesteś osiągalny dla sali: polecenia docierają, nawet kiedy nie nadajesz. Dlatego zasada służby jest jedna: strona otwarta, telefon w zasięgu wzroku.

Wejście na żywo

Dotknij Wejdź na żywo. Przeglądarka poprosi o dostęp do kamery i mikrofonu, a potem do lokalizacji: zgódź się na wszystko — głos liczy się tak samo jak obraz, filtry przeciw wiatrowi i hałasowi są już włączone, a lokalizacja umieszcza cię na mapie sali. Czerwona kropka i napis NA ŻYWO mówią, że sala cię widzi.

Jeśli sieć się chwieje, u góry pojawia się Ponowne łączenie…, a strona łączy się z powrotem sama i nigdy się nie poddaje: niczego nie dotykaj, pracuj dalej. Zatrzymanie to twoja decyzja, przyciskiem Przerwij — nigdy telefonu.

Ekran, bateria i dane

Ekran zostaje włączony, dopóki strona jest otwarta: to celowe, bo przy zgaszonym ekranie telefon zamraża wszystko — transmisję i polecenia. Rachunek za wieczór: nadawanie zużywa około gigabajta na godzinę danych i wysysa baterię w dwie-trzy godziny. Power bank w kieszeni, a jeśli plan tak przewiduje — bodycam włączony tylko wtedy, gdy sala o to poprosi.

Sala wie, gdzie jesteś

Twoja pozycja GPS zaczyna być wysyłana, gdy dotkniesz Wejdź na żywo albo Udostępniaj tylko pozycję. Drugi przycisk wysyła pozycję bez wideo: służy do dojazdu, kiedy sala mówi „jedź tam i czekaj”. Dopóki jest włączony, przycisk jest wypełniony, a u góry widać Pozycja udostępniana sali operacyjnej — bez wideo; Przestań udostępniać go wyłącza. Przerwanie transmisji nie wyłącza pozycji, którą udostępniasz.

Kiedy się ruszasz, punkt wychodzi najwyżej raz na piętnaście sekund; kiedy stoisz, ostatni punkt jest wysyłany ponownie co dwadzieścia sekund, żeby twoja kropka na mapie sali się nie starzała. Wiersz pod wideo mówi ci, jak idzie: GPS działa: sala widzi cię na mapie., albo czerwony wiersz, jeśli GPS jest niedostępny. Z każdym punktem telefon wysyła też poziom baterii, tam gdzie przeglądarka go podaje (Chrome na Androidzie tak, iPhone nie): sala widzi go, zanim telefon się wyłączy.

Ślad zostaje zapisany według zasad organizacji: w służbach poszukiwawczych to dokument, który mówi, które sektory zostały przeczesane.

MD — człowiek na ziemi

Jeśli masz kłopoty i nie możesz mówić, przytrzymaj MD u góry przez trzy sekundy: to radiowy „człowiek na ziemi”. Gdy trzymasz, przycisk wypełnia się czerwienią; puszczenie przed upływem trzech sekund anuluje. Po trzech sekundach alarm dociera do sali z twoją pozycją, jeśli telefon ją ma — bez dźwięku i bez niczego rzucającego się w oczy na ekranie, tylko z krótką wibracją na telefonach, które na nią pozwalają.

Obok przycisku pojawia się bursztynowa kropka •: alarm dotarł i czeka. Zmienia się w zielony znak ✓, gdy sala przejmie zgłoszenie. Nic więcej nie robisz: jeśli sala wyśle ci wsparcie, polecenie, które wysyła, zawiera link do twojej pozycji.

Czasem to sala wybiera dyskrecję: powiadomienie w trybie Dyskretny przychodzi jako wąski pasek u góry, z krótką wibracją na telefonach, które na nią pozwalają — bez dźwięku, bez czerwieni, bez migania. To celowe: przeczytaj je, gdy tylko możesz, tak żeby nikt wokół się nie zorientował, i dotknij ✓ na pasku, żeby potwierdzić.

Polecenia z sali

Kiedy sala wysyła ci polecenie, ekran wypełnia się tekstem pisanym dużymi literami i miga, telefon piszczy i — tam gdzie przeglądarka na to pozwala (nie na iPhonie) — wibruje seriami. Sygnał dźwiękowy wymaga jednego dotknięcia strony po jej otwarciu: wystarczy dowolne. Nie da się tego nie zauważyć — i o to właśnie chodzi.

Przeczytaj i dotknij POTWIERDŹ ODCZYT: od tej chwili sala wie, że przeczytałeś, razem z godziną — a już wcześniej wiedziała, kiedy polecenie dotarło do twojego telefonu. Tego radio nie potrafi. Jeśli nie potwierdzisz, alarm powtarza się co trzy sekundy; jeśli w kolejce czeka więcej poleceń, przychodzą pojedynczo, od najstarszego. Link w poleceniu (na przykład pozycję) można dotknąć.

Gdy pod wideo pojawia się wiersz Sala może do ciebie mówić, sala może też mówić do ciebie głosem: jej głos wychodzi z telefonu albo ze słuchawek, bez dotykania czegokolwiek.

Prośba o głos

Jeśli masz coś do powiedzenia sali, dotknij u góry ikony dłoni (Poproś o głos). Ikona robi się bursztynowa: jesteś w kolejce sali, ułożonej według czasu oczekiwania. Gdy operator udzieli ci głosu, otwiera twój obraz i słucha twojego dźwięku: mów przy włączonej transmisji. To radiowe „odbiór”, bez radia: prosisz, czekasz na swoją kolej, mówisz.

Telefon nie dostaje informacji, kiedy sala udzieli ci głosu: ikona zostaje bursztynowa, dopóki nie dotkniesz jej ponownie. Drugie dotknięcie wycofuje prośbę albo gasi bursztyn, gdy już powiedziałeś swoje. Jeśli ikona zrobi się czerwona, prośba nie wyszła: dotknij ponownie.

Zdjęcie warte raportu

Ikona aparatu u góry (Zrób zdjęcie) otwiera aparat telefonu. Zdjęcie trafia do archiwum organizacji z pozycją z tej chwili, godziną, kanałem i — jeśli link jest osobisty — twoim imieniem i nazwiskiem: to zarchiwizowany dowód ze swoim odciskiem. To zdjęcie z aparatu, nie klatka z wideo — właściwe do odczytu wodowskazu, tablicy rejestracyjnej, pęknięcia. Działa także bez transmisji; bez pozycji zdjęcie i tak wychodzi, tylko bez punktu na mapie.

Ikona robi się zielona, gdy zdjęcie dotarło do sali, a czerwona, gdy nie dotarło: wtedy zrób je jeszcze raz.

W uprzęży: stuknięcia i słuchawki

Z telefonem wsuniętym w uprząż na piersi, ekranem do ciała, dotyk wypada z gry. Tryb uprzęży wygasza ekran na czarno i blokuje go przed przypadkowymi dotknięciami. Odblokowanie wymaga dwóch świadomych kroków, bo kolano nie może go odblokować: przytrzymaj palec nieruchomo na ekranie przez trzy sekundy, a potem dotknij Odblokuj, który jest widoczny przez pięć sekund. Tryb uprzęży zostawia ci trzy drogi bez patrzenia na telefon:

• Stuknięcia w tył obudowy. Stukaj w tył telefonu, w rytmie: 3 stuknięcia = „przyjąłem” (potwierdza polecenie, które przyszło); 3, pauza, 2 = start transmisji; 2, pauza, 3 = stop; 3, pauza, 3 = poproś o głos. Każdy kod odpowiada innym sygnałem, żebyś wiedział, że przeszedł; nierozpoznany rytm dostaje niski sygnał, a pojedyncze stuknięcie jest pomijane. Rytm jest ochroną: marsz i wstrząsy nie zrobią „3-2”. Jeśli telefon nie ma czujnika ruchu albo dostęp do niego jest zablokowany, zablokowany ekran o tym mówi: na tym telefonie stuknięcia nie działają.
• Przyciski słuchawek. Ze słuchawkami przewodowymi lub Bluetooth: play/pauza (jedno kliknięcie) = „przyjąłem”, następny utwór (dwa kliknięcia) = poproś o głos.
• Głos pozostaje głosem sceny. Transmisja używa mikrofonu telefonu, zwróconego ku otoczeniu — nie słuchawkowego, który słyszy tylko twój oddech. Notatka pod wideo mówi, który mikrofon nadaje: zielona, gdy właściwy, bursztynowa, gdy zestaw słuchawkowy zajął jego miejsce.

Praktyczna rada na służbę w uprzęży: słuchawki do słuchania (sygnał poleceń i głos sali), stuknięcia do odpowiadania.

Nagranie zapasowe

Podczas transmisji telefon nagrywa też lokalnie: wskaźnik REC pod obrazem liczy minuty i megabajty. Jeśli sieć padnie, transmisja się urywa, ale nagrywanie trwa dalej — nic nie przepada. Jeśli przeglądarka nie potrafi nagrywać, ten wiersz o tym mówi.

Po zatrzymaniu pojawia się pasek Zapisz nagranie / Usuń i wraca przy każdym ponownym otwarciu strony, dopóki coś pozostaje niezapisane. Zapisz nagranie otwiera udostępnianie w telefonie (Pliki, AirDrop, Dysk) albo pobiera plik — MP4, albo WebM, jeśli przeglądarka nie nagrywa w MP4. Zapisanie nie opróżnia telefonu: gdy plik jest bezpieczny, dotknij Usuń, który prosi o potwierdzenie. Nic nie kasuje się samo: to twój dowód. Potrzebne jest wolne miejsce w telefonie — i tu również około gigabajta na godzinę. Jeśli miejsce się kończy, nagrywanie zatrzymuje się i ci o tym mówi.

Gdy coś idzie nie tak

Sieć padła: nie rób nic — strona łączy się z powrotem sama, a nagranie lokalne trwa dalej. Zamknąłeś stronę przez pomyłkę: otwórz link jeszcze raz, niezapisane nagranie wciąż tam jest. Telefon jest prawie rozładowany: uprzedź salę (głosem do bodycamu albo zgodnie z instrukcją) i podłącz power bank; na Androidzie sala już widzi twoją baterię, dopóki twoja pozycja jest wysyłana. Radio, jeśli jest, pozostaje siatką bezpieczeństwa: system zrobiono tak, żeby nie było potrzebne, a nie po to, żeby go zakazywać.