Podręcznik użytkownika
Na żywo
Obszar Na żywo zawiera to, czego używa się podczas wydarzenia: Salę operacyjną transmisji na żywo i stronę Bodycam do nadawania z telefonu. Wszystko, co przygotowuje się przed albo sprawdza po — kanały i klucze, podłączenie drona, wydarzenia publiczne, nagrania, rejestr poleceń — mieszka w obszarach Kanały i Archiwum (opisuje je Kanały i archiwum). Zasada domu się nie zmienia: minuty liczą się na kanale, który nadaje, nigdy na widzach. Dziesięć osób oglądających kosztuje tyle co jedna.
Bodycam to telefon
Ze strony Bodycam, albo z okna kanału w obszarze Kanały, każdy kanał bodycam pokazuje przycisk i QR. Namierzasz kod telefonem i przeglądarka staje się bodycamem: żadnej aplikacji do instalowania, tylna kamera, ekran, który zostaje włączony, automatyczne wznowienie, kiedy 4G zaczyna kuleć.
Link jest podpisany i ważny osiem godzin, a otwiera się bez logowania: jest pomyślany tak, żeby przekazać go komuś w terenie. Mogą go używać właściciele, administratorzy i piloci. Pozycja GPS wysyłana jest najwyżej raz na piętnaście sekund; ślad zostaje zapisany zgodnie z retencją organizacji — w służbach poszukiwawczych to dokument, który mówi, które sektory zostały przeczesane.
Wszystko, co widzi i robi osoba trzymająca telefon — rozkazy z sali z potwierdzeniem odczytu, nagranie zapasowe, alarm MD — jest w rozdziale Bodycam: to strona, którą trzeba dać wolontariuszom do przeczytania przed służbą.
Reżyserka
Sala operacyjna transmisji na żywo układa kanały nadające na żywo na ścianie kafelków, które odświeżają się same co osiem sekund: kiedy kanał wchodzi na żywo, odtwarzacz się podpina, kiedy się zatrzymuje — odpina. Ściana ma maksymalną liczbę kafelków na stanowisko; jeśli transmisji jest więcej, pozostałe czekają na liście Transmisje na żywo z boku, z której otwierasz, zamykasz albo przypinasz kafelek. U góry czytasz pozostałe minuty i to, ile kanałów nadaje. Jeśli twoja sesja wygaśnie, ściana ci to powie i zaproponuje link do ponownego wejścia, zamiast udawać, że wszystko jest offline.
Mapa operacyjna pokazuje pozycje bodycamów i dronów z ich śladem z ostatniej godziny: punkt drona rodzi się z GPS-u telemetrii DJI. Przy kilku dronach na żywo jednocześnie i bez pewnego powiązania z kanałem punkt nie jest pokazywany — lepszy żaden punkt niż punkt na niewłaściwym zespole. Układ mapy wybiera się z sali: obok, pod spodem, ukryta albo osobne okno, wygodne na drugi monitor. Logo twojej organizacji zostaje nałożone na obraz.
Kafelki rodzą się nieme: dźwięk i tak dociera, ale żadna przeglądarka nie uruchomi sama wideo z dźwiękiem. Przycisk Słuchaj otwiera dźwięk jednego kafelka naraz — dziesięć otwartych jednocześnie mikrofonów to nie informacja — a gdy otwierasz jeden, pozostałe zamykają się same. W profilu organizacji istnieje też opcja Dźwięk sali (odsłuch dla tych, którzy nie są na transmisji), domyślnie wyłączona.
Przycisk Zrzut zapisuje klatkę kafelka w PNG: najszybszy sposób, żeby utrwalić to, co się właśnie widziało.
Coś się właśnie wydarzyło? Przycisk Powtórka cofa kafelek o trzydzieści sekund, także kilka razy z rzędu, aż do trzydziestu minut wstecz: wewnątrz fragmentu pauzujesz i przewijasz zwykłymi kontrolkami, a Pobierz klip daje ci plik do załączenia do zgłoszenia. Wróć do transmisji wraca do obrazu na żywo w jednej chwili, bo strumień na żywo pod spodem nigdy się nie odpiął. Powtórka jest tylko na kanałach twojej organizacji: archiwum podmiotu, który udostępnia ci swój obraz, pozostaje jego.
Zaproszenia dla widzów i reżyseria
Kanał ogląda się z zewnątrz przez zaproszenie dla widza: osobisty, odwoływalny link, z opcjonalnym terminem, kodem dostępu i listą IP, oraz e-mail, gdy kanał zaczyna nadawać. Widzowie nie zużywają minut.
Reżyseria dla widza (plany School i ULTRA): w zaproszeniu można przyznać moviolę — «−30 s» także wielokrotnie, pauzę i przewijanie fragmentu, «Wróć do transmisji» — oraz pobranie fragmentu jako MP4. Przyznaje ten, kto zaprasza; w zadaniach szkolnych decyduje szkoła.
Reżyseria mapy
Punkt na mapie mówi też, co robi jednostka: pełny, gdy nadaje, obrysowany, gdy wysyła tylko pozycję — fazę dojazdu widać na pierwszy rzut oka. Przy kilku odległych zdarzeniach — dwa pożary, trzy zespoły — pasek reżyserii u góry wybiera, co śledzić: Wszystkie (domyślnie), strefę (grupy powstają same według bliskości: «Strefa 1 (3)» = trzy jednostki w grupie najbardziej na zachód), pojedynczą jednostkę (klik w jej punkt) albo Ręcznie — włącza się samo, gdy przesuwasz lub zoomujesz. Linia pod mapą zawsze mówi, co jest śledzone; gdy cel znika, reżyseria uczciwie wraca do «Wszystkie». Na kafelkach dronów na żywo pojawia się też bateria statku.
Znaczniki na mapie
Sala może przypiąć fakty terenu wprost na mapie: przycisk Znacznik na pasku reżyserii uzbraja znakowanie, dotykasz mapy we właściwym miejscu, piszesz opcjonalną notatkę («droga zamknięta») i wybierasz ikonę. Słownik obejmuje trzy rodziny: zagrożenia (pożar, podtopienie, osuwisko, niebezpieczeństwo, droga zamknięta, punkt medyczny, poszukiwanie osoby), wydarzenia (koncert, manifestacja, procesja, festyn, wydarzenie sportowe, targ) i logistykę (stanowisko dowodzenia, punkt zbiórki, znacznik ogólny).
Stawianie i rozwiązywanie to akty reżyserii — właściciele, administratorzy i centrala operacyjna — i pozostają podpisane. Reguła, która się liczy: rozwiązać to nie skasować. Rozwiązany znacznik schodzi z mapy na żywo (ona zawsze mówi teraz), ale zostaje w teczce aktywacji z tym, kto go postawił, kto zamknął i kiedy. Na drugim monitorze (osobnym oknie) znaczniki są tylko do odczytu.
Dzwonek: poproś o transmisję
Jednostka wysyłająca tylko pozycję — obrysowany punkt — jest w drodze, bez wideo: jeśli przy punkcie widać dźwięk, jej mikrofon jest włączony i możesz jej słuchać z kafelka. Dzwonek na jej kafelku prosi o transmisję: na telefonie operatora, jeśli używa aplikacji Dronetrake Sync w twarzy operatora, przychodzi powiadomienie z linkiem jego bodycam — jedno dotknięcie i nadaje. W sali status mówi to, co istotne: poproszona, potem doręczona, gdy telefon naprawdę ją odebrał; prośba nigdy niedoręczona to moment na radio. Prośba ważna jest dziesięć minut i można ją anulować. Tylko bodycam: transmisją drona się dowodzi, o nią się nie prosi.
Aktywacja sali i teczka
Gdy sala otwiera się dla prawdziwego zdarzenia, otwiera się aktywację: nazwa, typ (wydarzenie, alarm, poszukiwanie, ćwiczenie, inne) — i od tej chwili wszystko, co rodzi się w sali, nosi jej pieczęć: transmisje, nagrania, zrzuty, rozkazy, alarmy, znaczniki. Po zamknięciu zostaje teczka: dokumentalny zapis nocy, w Archiwum → Teczki (zob. Kanały i archiwum).
Dwie zasady obowiązują zawsze. Pierwsza: transmisja nigdy nie staje przez biurokrację — aktywacja dodaje kontekst, nie jest warunkiem; co powstało bez aktywacji, można przypisać później, wstecznie. Druga: ćwiczenie wszędzie pozostaje tak oznaczone. Przy otwarciu sala proponuje następne kroki z faktów — «Rozumiem» je odsyła, nic nie jest obowiązkowe. Dla koordynujących wiele podmiotów istnieje też łańcuch aktywacji — materia podręcznika ULTRA.
Głos dla wolontariuszy
Z telefonu wolontariusz może poprosić o głos. W sali prośba trafia do kolejki według czasu oczekiwania; Udziel głosu robi trzy gesty w jednym: zdejmuje z kolejki, otwiera kafelek i włącza nasłuch na tym kanale.
Głos powrotny
Sala może mówić do wolontariuszy: przytrzymaj przycisk, a twój mikrofon idzie w eter do słuchawki tego, kto jest w terenie — do jednego wolontariusza z jego kafelka albo do wszystkich z panelu rozkazów. Puszczasz — mikrofon się zamyka: nigdy mikrofon sali otwarty przez roztargnienie.
Rozkazy do wolontariuszy
Panel Wiadomości do wolontariuszy wysyła rozkazy na ekrany bodycamów — do jednego wolontariusza, do grupy wybranej chipami adresatów, albo do wszystkich — szybkimi rozkazami albo wolnym tekstem. Szybkie rozkazy personalizuje się w profilu organizacji, w sekcji Integracje: do ośmiu własnych pozycji, z możliwością zmiany kolejności, które zastępują sześć domyślnych (gdy zostawisz je puste, wracają tamte). Link wklejony do rozkazu przychodzi na telefon jako dotykalny: przy Wyślij wsparcie na alarmie MD rozkaz wychodzi już wypełniony pozycją.
Na telefonie rozkaz wibruje, dzwoni i wypełnia ekran, dopóki wolontariusz nie dotknie POTWIERDŹ ODCZYT; w sali każdy rozkaz pokazuje swój stan: wysłano, dostarczono (telefon go odebrał), odczytano z godziną. Rozkaz, który tkwi na „wysłano”, mówi, że tamten telefon jest nieosiągalny: to moment na radio zapasowe. Każda komunikacja trafia do Rejestru poleceń — dowodu, a posteriori, na to, co zostało polecone i kiedy.
Tryb Dyskretny odwraca kierunek ostrożności: powiadomienie przychodzi na telefon z krótką wibracją i wąskim paskiem, bez dźwięku i bez czerwieni — na sytuacje, w których nie chce się narażać odbiorcy. A kiedy z terenu wychodzi alarm MD (człowiek na ziemi), sala krzyczy go dźwiękiem i czerwoną linią, pokazuje ostatnią pozycję i pozwala na podpisane przejęcie zgłoszenia: znacznik wraca na telefon tego, kto wezwał pomoc.
Jeśli kanał jest wskazany jako główny kanał na żywo w szablonie misji, sesje same wchodzą do teczki aktywnej misji.
Minuty i kredyty
Minuty schodzą tylko wtedy, gdy kanał nadaje, i liczy się je przy zamknięciu sesji. Kto ogląda, nie kosztuje: widzowie nie wchodzą do rachunku, i to jest decyzja produktowa, nie szczegół techniczny.
Każda nowa organizacja dostaje jednorazowo 60 minut powitalnych, jeśli wpisze numer operatora UAS albo jest kursantem szkoły z aktywnym programem (zapisanym z jej kodem), i 15 minut bez tego. Po dodaniu numeru — albo dołączeniu do szkoły — później różnica zostaje dopisana, raz jeden. Minuty są przyznawane na zweryfikowany numer telefonu i nie przepadają.
Plan dokłada miesięczny limit godzin transmisji i pewną liczbę kanałów; kupione pakiety sumują się z planem i nie przepadają z końcem miesiąca.
O tym, co się dzieje przy wyczerpanych minutach, trzeba powiedzieć całą prawdę. Nowa transmisja nie ruszy: autoryzacja zostaje odrzucona, a panel sygnalizuje, że minuty się skończyły. A transmisja już trwająca zostaje zamknięta, ale nie z zaskoczenia: jest tolerancja pięciu minut ponad stan, potem publikacja zostaje przerwana, a właściciele i administratorzy dostają powiadomienie. Jedynym wyjątkiem jest transmisja wydarzenia publicznego rozpoczęta wtedy, gdy zapas jeszcze był: tej nigdy nie ucina się w pół.
Przy wydarzeniach limit liczony jest w dostarczonych GB, nie w minutach, i to jedyna pozycja, która może zejść pod kreskę — właśnie po to, żeby nie zgasić trwającego wydarzenia. Powyżej przyznanego kredytu, albo po kilku dniach na minusie, tryb wydarzenia zostaje zawieszony dla nowych wydarzeń, dopóki nie doładujesz — a publiczność w międzyczasie widzi po prostu „offline", nigdy szczegółów rozliczeniowych.