Podręcznik użytkownika

Na żywo

Obszar Na żywo zbiera salę transmisji, transmitowanie, kanały, wydarzenia publiczne, nagrania i przewodnik, jak wypuścić obraz z drona do sieci. Zasada domu jest jedna: minuty liczą się na kanale, który nadaje, nigdy na widzach. Dziesięć osób oglądających kosztuje tyle co jedna.

Kanały i klucz RTMP

Kanał to źródło wideo i może być dwóch rodzajów: dron (RTMP/SRT) albo bodycam (przeglądarka). Ile kanałów możesz mieć, decyduje plan.

Każdy kanał dronowy ma stały adres RTMP z kluczem na końcu. Konfigurujesz go jeden jedyny raz w aplikacji do latania albo w enkoderze i zostaje ważny, dopóki nie wygenerujesz klucza od nowa. Jeśli to zrobisz — jest osobna akcja, z potwierdzeniem — stary klucz przestaje działać natychmiast i musisz zaktualizować drona albo enkoder. Bodycam nie ma klucza do regeneracji, bo publikuje z przeglądarki.

W oknie Jak transmitować znajdziesz gotowy do skopiowania adres razem z endpointem do publikacji z przeglądarki. Na dronach DJI podpiętych przez Cloud API pojawiają się akcje uruchamiające i zatrzymujące transmisję z poziomu platformy, z jakością do wyboru spośród adaptacyjnej, płynnej, 720p, 1080p i Ultra HD: w terenie nie wpisujesz nic. Te akcje pokazują się tylko wtedy, gdy integracja DJI jest włączona na instalacji i jest sparowana aparatura sterująca.

Zarządzanie kanałami i kluczami jest zarezerwowane dla właścicieli i administratorów; piloci nadają ze strony Transmituj.

Transmituj ze swojego drona

Nie każdy dron potrafi wysłać RTMP sam z siebie. Strona Transmituj ze swojego drona pozwala wybrać kanał i pokazuje trzy drogi, każdą z gotowym do skopiowania adresem.

Droga 1 — natywny RTMP z DJI Fly. W DJI Fly otwierasz widok lotu, wchodzisz w ustawienia, wybierasz Transmisja, potem Transmisja na żywo i Niestandardowy RTMP, wklejasz adres i startujesz. Działa na nowszej gamie: Mini 3, Mini 4 Pro, Mini 5 Pro, Flip, Air 2S, Air 3 i 3S, Mavic 3, Mavic 4, Avata, Neo. Nie działa na Mini 2, Mini SE i modelach starszych: dla nich zostaje droga trzecia. Co do rozdzielczości przewodnik jest precyzyjny: z aparaturą RC 2 ze zintegrowanym ekranem transmisja wychodzi w 720p, a z aparaturą plus telefonem dobijasz do 1080p.

Droga 2 — HDMI z aparatury. Jeśli masz RC Pro albo smart controller z wyjściem HDMI, potrzebujesz karty przechwytującej USB (to wydatek rzędu 15 euro). Komputer widzi ją jak kamerę internetową: stamtąd nadajesz ze strony Transmituj, wybierając ją jako źródło, albo z OBS, używając adresu RTMP.

Droga 3 — aplikacja do screen-castu. Na telefonie podpiętym do aparatury instalujesz Larix Screencaster, dodajesz połączenie RTMP z adresem kanału, uruchamiasz przechwytywanie ekranu i wracasz do aplikacji do latania. Trzeba powiedzieć jasno: Larix to aplikacja firmy trzeciej (Softvelum), wersja darmowa ma limit czasu na sesję, a Premium jest płatna. W zamian działa dziś, na dowolnym dronie, bez dodatkowego sprzętu.

Bodycam to telefon

Ze strony Transmituj, albo z okna kanału, każdy kanał bodycam pokazuje przycisk i QR. Namierzasz kod telefonem i przeglądarka staje się bodycamem: żadnej aplikacji do instalowania, tylna kamera, ekran, który zostaje włączony podczas transmisji, automatyczne wznowienie, kiedy 4G zaczyna kuleć.

Link jest podpisany i ważny osiem godzin, a otwiera się bez logowania: jest pomyślany tak, żeby przekazać go komuś w terenie. Mogą go używać właściciele, administratorzy i piloci. Pozycja GPS wysyłana jest najwyżej raz na piętnaście sekund, a pozycje starsze niż dwadzieścia cztery godziny są kasowane.

Reżyserka

Sala operacyjna transmisji na żywo układa wszystkie kanały organizacji na ścianie kafelków, które odświeżają się same co osiem sekund: kiedy kanał wchodzi na żywo, odtwarzacz się podpina, kiedy się zatrzymuje — odpina. U góry czytasz pozostałe minuty i to, ile kanałów nadaje. Jeśli twoja sesja wygaśnie, ściana ci to powie i zaproponuje link do ponownego wejścia, zamiast udawać, że wszystko jest offline.

Pod kafelkiem bodycamu pojawia się ostatnia pozycja odebrana w ciągu ostatniej godziny, z godziną i dokładnością, oraz link otwierający ją w OpenStreetMap. Logo twojej organizacji zostaje nałożone na obraz.

Jeśli kanał jest wskazany jako główny kanał na żywo w szablonie misji, sesje same wchodzą do teczki aktywnej misji.

Zapraszanie widzów

Każdy kanał ma swoje zaproszenia: osobny link dla każdego, z nazwą, opcjonalnym adresem e-mail i opcjonalnym terminem ważności. Zaproszony ogląda z przeglądarki, bez konta. Jeśli zostawisz włączoną opcję, dostaje powiadomienie, kiedy wchodzisz na żywo — z limitem jednej wiadomości na dziesięć minut, żeby nie stać się natrętnym.

Zaproszenie cofniesz i włączysz z powrotem, kiedy zechcesz; po cofnięciu link nie otwiera już niczego. Dla zamawiającego albo dla centrum operacyjnego to po prostu link.

Tryb wydarzenia i strona publiczna

Na wesela, zawody i imprezy jest tryb wydarzenia, dostępny w planie Ops. Komponujesz wydarzenie z tytułu, podtytułu, daty i godziny, źródła głównego, ewentualnych innych źródeł i koloru: strona publiczna wychodzi w twoich barwach, z odliczaniem przed i komunikatem zamknięcia po, w języku twojej organizacji.

Dostarczanie publiczności idzie w HLS, który wytrzymuje duże liczby. Widz może wybrać ujęcie, a ty możesz dać każdemu źródłu mówiącą nazwę — „Kościół", „Za boksami". Przy włączonej reżyserce publiczność śledzi natomiast to źródło, które wypuszczasz na antenę z konsoli, ze zmianą docierającą w jakieś sześć sekund; podglądy w konsoli są wewnętrzne i nie zjadają limitu GB.

Kartoniki QR na stół drukujesz jednym kliknięciem: PDF A4 z ośmioma kartonikami do wycięcia, z twoim logo i twoim kolorem.

Nagrania szyfrowane

Sesje można nagrywać, a pliki są szyfrowane kluczem twojej organizacji: nowy klucz symetryczny do każdego pliku, sam z kolei chroniony kluczem RSA twojej organizacji. Nikt ich bez niego nie otworzy. Przy każdym nagraniu znajdziesz kanał, początek, rozmiar, powiązaną misję i sumę kontrolną SHA-256 treści jawnej.

Pobieranie odszyfrowuje w locie, w trakcie pobierania: na dysku nigdy nie pojawia się kopia jawna. Usunięcie jest nieodwracalne i system mówi ci to wcześniej.

Minuty i kredyty

Minuty schodzą tylko wtedy, gdy kanał nadaje, i liczy się je przy zamknięciu sesji. Kto ogląda, nie kosztuje: widzowie nie wchodzą do rachunku, i to jest decyzja produktowa, nie szczegół techniczny.

Każda nowa organizacja dostaje jednorazowo 60 minut powitalnych, jeśli wpisze numer operatora UAS, i 15 minut bez niego. Po dodaniu numeru później różnica zostaje dopisana, raz jeden. Minuty powitalne nie przepadają.

Plan dokłada miesięczny limit godzin transmisji i pewną liczbę kanałów; kupione pakiety sumują się z planem i nie przepadają z końcem miesiąca.

O tym, co się dzieje przy wyczerpanych minutach, trzeba powiedzieć całą prawdę. Nowa transmisja nie ruszy: autoryzacja zostaje odrzucona, a panel sygnalizuje, że minuty się skończyły. A transmisja już trwająca zostaje zamknięta, ale nie z zaskoczenia: jest tolerancja pięciu minut ponad stan, potem publikacja zostaje przerwana, a właściciele i administratorzy dostają powiadomienie. Jedynym wyjątkiem jest transmisja wydarzenia publicznego rozpoczęta wtedy, gdy zapas jeszcze był: tej nigdy nie ucina się w pół.

Przy wydarzeniach limit liczony jest w dostarczonych GB, nie w minutach, i to jedyna pozycja, która może zejść pod kreskę — właśnie po to, żeby nie zgasić trwającego wydarzenia. Powyżej przyznanego kredytu, albo po kilku dniach na minusie, tryb wydarzenia zostaje zawieszony dla nowych wydarzeń, dopóki nie doładujesz — a publiczność w międzyczasie widzi po prostu „offline", nigdy szczegółów rozliczeniowych.