Εγχειρίδιο — Αίθουσα ULTRA

Η αίθουσα κατά την επιχείρηση

Ο τοίχος με περισσότερους οργανισμούς

Η αίθουσα του επικεφαλής μένει αυτή που ξέρεις από το κύριο εγχειρίδιο — τοίχος με πλαίσια, λίστα ζωντανών ροών, Ακρόαση, Στιγμιότυπο — με μία οπτική διαφορά: τα πλαίσια των συμμετεχόντων οργανισμών φέρουν το σήμα του οργανισμού τους, ώστε με μια ματιά να ξέρεις τίνος είναι τα μάτια που κοιτάς.

Ο επιχειρησιακός χάρτης συγκεντρώνει τις θέσεις όλων: bodycam και drones, δικά σου και των συμμετεχόντων, το καθένα με το ίχνος του. Σε μια πλατεία με τρεις οργανισμούς στο πεδίο, ο χάρτης, όχι η μνήμη, λέει ποιος καλύπτει τι. Με περισσότερες απομακρυσμένες επεμβάσεις η μπάρα διεύθυνσης διαλέγει τι να ακολουθείς — όλες τις μονάδες, μια ζώνη (οι ομάδες σχηματίζονται μόνες τους λόγω εγγύτητας), μία μόνο μονάδα, ή χειροκίνητα — και οι πινέζες του επικεφαλής (η πυρκαγιά, η σκηνή, ο σταθμός διοίκησης) μένουν μπροστά στα μάτια όλης της αίθουσας, μαζί με το παράθυρο της δεύτερης οθόνης.

Τι μένει σε κάθε οργανισμό

Δύο εργαλεία μένουν σκόπιμα στον οργανισμό που είναι κύριος του καναλιού, ακόμη και μέσα σε μια κοινή επιχείρηση:

• η επανάληψη: το γύρισμα πίσω και η λήψη αποσπασμάτων γίνονται μόνο στα κανάλια του δικού σου οργανισμού — το αρχείο ενός συμμετέχοντα μένει δικό του·
• οι εντολές προς τις bodycam: η αίθουσα στέλνει μηνύματα στις δικές της bodycam. Κάθε οργανισμός διοικεί τη δική του αλυσίδα· ο συντονισμός μεταξύ οργανισμών περνά από τον επικεφαλή στον οργανισμό, όχι από τον επικεφαλή απευθείας στους εθελοντές των άλλων.

Είναι σχεδιαστική επιλογή, όχι περιορισμός: μια κοινή αίθουσα που θα παρέκαμπτε την αλυσίδα διοίκησης των συμμετεχόντων δεν θα γινόταν δεκτή από κανέναν οργανισμό — και θα είχε δίκιο.

Οι συναγερμοί

Ένας MD (άνθρωπος στο έδαφος) που ξεκίνησε από μια bodycam φτάνει στην αίθουσα του οργανισμού που είναι κύριος του καναλιού, με θέση και ανάληψη, όπως πάντα. Ο επικεφαλής βλέπει το κανάλι ζωντανά και τη θέση στον χάρτη: το σχέδιο της απάντησης — ποιος στέλνει ποιον — μένει ζήτημα συντονισμού μεταξύ αιθουσών.