Podręcznik — Sala ULTRA
Sala podczas operacji
Ściana z wieloma podmiotami
Sala podmiotu wiodącego pozostaje tą, którą znasz z podręcznika głównego — ściana kafelków, lista transmisji, Słuchaj, Zrzut — z jedną różnicą wizualną: kafelki podmiotów uczestniczących noszą plakietkę ich podmiotu, więc jednym rzutem oka wiesz, czyimi oczami patrzysz.
Mapa operacyjna zbiera pozycje wszystkich: bodycamy i drony, własne i uczestników, każdy ze swoim śladem. Na rynku z trzema podmiotami w terenie to mapa, a nie pamięć, mówi, kto co obstawia.
Przy kilku odległych zdarzeniach pasek reżyserii wybiera, co śledzić — wszystkie jednostki, strefę (grupy powstają same według bliskości), pojedynczą jednostkę albo wolną rękę — a znaczniki podmiotu wiodącego (pożar, scena, stanowisko dowodzenia) zostają przed oczami całej sali, z oknem drugiego monitora włącznie.
Co zostaje przy podmiocie
Dwa narzędzia pozostają celowo przy podmiocie będącym właścicielem kanału, nawet w operacji wspólnej:
- powtórka: cofać i pobierać klipy można tylko na kanałach własnej organizacji — archiwum uczestnika pozostaje jego;
- polecenia do bodycamów: sala wysyła wiadomości do własnych bodycamów. Każdy podmiot dowodzi własnym łańcuchem; koordynacja między podmiotami idzie od podmiotu wiodącego do podmiotu, a nie od podmiotu wiodącego wprost do cudzych wolontariuszy.
To zamysł, nie ograniczenie: wspólna sala, która przeskakiwałaby łańcuch dowodzenia uczestników, nie zostałaby zaakceptowana przez żaden podmiot — i słusznie.
Alarmy
MD (człowiek na ziemi) wysłany z bodycamu trafia do sali podmiotu będącego właścicielem kanału, z pozycją i przejęciem zgłoszenia, jak zawsze. Podmiot wiodący widzi kanał na żywo i pozycję na mapie: plan odpowiedzi — kto kogo wysyła — pozostaje sprawą koordynacji między salami.