Podręcznik użytkownika

Drony DJI enterprise (Pilot 2)

Drony z gamy enterprise — Matrice 4T i 4E, Matrice 30 i 30T, Matrice 300 i 350 RTK, Mavic 3 Enterprise — pilotuje się nie przez DJI Fly, tylko przez DJI Pilot 2, a to zmienia dwie rzeczy na lepsze: potrafią same nadawać w RTMP i mają moduł chmurowy, który łączy aparaturę sterującą z platformą. Po jego podłączeniu książka lotów wypełnia się sama po locie, a transmisją steruje się z panelu: w terenie nie wpisuje się już nic.

Jeśli latasz z DJI Fly (Mini, Air, Mavic consumer, Avata, Neo), ta sekcja nie jest dla ciebie: twoja droga to Na żywo, z natywnym RTMP albo ze screen-castem.

Czego potrzebujesz wcześniej

Aparatura sterująca musi mieć własną sieć — SIM, hotspot z telefonu albo Wi-Fi: połączenie z chmurą to wychodzące połączenie internetowe aparatury, nie przechodzi przez drona. Potrzebny jest zaktualizowany DJI Pilot 2, a w platformie rola właściciela albo administratora, bo adres połączenia zawiera token twojej organizacji.

Kanał do platformy jest szyfrowany (TLS, port 8883) i nie musisz go konfigurować: podaje go strona łączenia. Jeśli aparatura pracuje za siecią firmy albo instytucji, ten port wychodzący musi być otwarty.

Podłączenie aparatury (jeden jedyny raz)

1. W panelu otwierasz Flota → Urządzenia DJI i naciskasz „Podłącz DJI Pilot 2": okno pokazuje adres do otwarcia na aparaturze, z przyciskiem do skopiowania. Ten adres zawiera token twojej organizacji — traktuj go jak hasło.
2. Na aparaturze otwierasz DJI Pilot 2 → Cloud Service (w niektórych wersjach „Usługa chmurowa") i wpisujesz adres. Strona, która się otworzy, należy do Dronetrake i nosi nazwę twojej organizacji: jeśli jej nie widzisz, adres jest niekompletny.
3. Strona sama uruchamia połączenie: weryfikacja licencji, tożsamość organizacji, workspace, moduł wideo i połączenie z brokerem, po kolei. Na ekranie zostaje jedna linia stanu z ostatnim krokiem (✓ albo ✕); szczegóły każdego kroku trafiają do logu naszego serwera. „Aktywuj połączenie" powtarza sekwencję ręcznie. Jeśli coś zawiedzie, zrób zdjęcie tej linii i wyślij je nam: resztę odczytamy z logu.
4. Otwarcie tej strony otwiera na dziesięć minut okno parowania twojej organizacji. Pierwsza nieznana aparatura, która się zgłosi, zostaje podpięta do twojej organizacji, a okno się zamyka; dron idzie za swoją aparaturą. Jeśli w tym samym momencie inna organizacja ma otwarte swoje okno, nic nie zostaje podpięte: otwórz stronę ponownie kilka minut później. Jeśli wolisz nie zostawiać niczego przypadkowi, wpisz z góry numer seryjny aparatury przyciskiem „Utwórz" w Urządzeniach DJI, przed jej pierwszym połączeniem: podpięcie robi się deterministyczne, bez okna.
5. Od tego momentu aparatura i dron pojawiają się w Urządzeniach DJI z numerem seryjnym, Ostatnim kontaktem i Ujęciami. Połączenie zostaje: powtarza się je tylko wtedy, gdy zmienisz aparaturę albo użyjesz „Odłącz".

Książka lotów wypełnia się sama

Przy podłączonej aparaturze nie musisz już niczego importować. Platforma śledzi telemetrię i sama rozpoznaje lot: otwiera wpis, kiedy dron oderwie się od ziemi — powyżej dwóch metrów — i zamyka go przy lądowaniu albo po minucie ciszy, jeśli połączenie padnie wcześniej. Do książki lotów wchodzi kompletny lot: dron rozpoznany po numerze seryjnym, godziny i współrzędne startu oraz lądowania, ślad do obejrzenia na mapie i użyte akumulatory (te nigdy niewidziane spisują się same). Te wpisy mają źródło dji: kolumna „Źródło" jest domyślnie ukryta, pokazujesz ją z menu kolumn tabeli.

Jeśli drona nie ma we Flocie z jego numerem seryjnym, pierwszy lot tworzy drona tylko z jego tożsamością: numer seryjny i, gdy jest znany, model. Klasę CE i ubezpieczenie uzupełniasz sam — przypomina o tym notatka przy dronie.

Dwie rzeczy warto wiedzieć, żeby nie były zaskoczeniem. Pierwsza: loty krótsze niż dziesięć sekund nie są rejestrowane — to próby silników i kołowanie, nie loty. Druga: aparatura nie mówi, kto pilotował, więc wpis rodzi się na nazwisko osoby odpowiedzialnej w organizacji; jeśli latał inny pilot, poprawia się to w książce lotów przez „Utwórz korektę", bo rejestr jest append-only, a poprawki zostają widoczne (to norma EASA, nie nasz wybór).

Ten sam lot, gdyby przyszedł dwa razy, zostaje jednym wpisem.

Transmisja: z panelu albo ręcznie

Na kanale dronowym panel daje dwie drogi. „Transmisja DJI z chmury (wolniejsza)" pojawia się, gdy jest podłączona aparatura, i rusza stąd, bez tego, żeby ktokolwiek w terenie czegokolwiek dotykał: wybierasz aparaturę, ujęcie i jakość (Adaptacyjna, Płynna, Standardowa 720p, HD 1080p, Ultra HD), ale ponieważ przechodzi przez moduł systemowy aparatury, ma około dziesięciu sekund opóźnienia. „Szybka transmisja (2-3 s)" uruchamia natomiast aplikacja do latania: na aparaturze otwierasz jej krótki adres w DJI Pilot 2 (albo skanujesz kod QR), wybierasz kanał w polu „Transmisja ręczna" i naciskasz „Rozpocznij transmisję". To droga do reaktywnej transmisji. Ten adres nie otwiera okna parowania: nową aparaturę podłącza się tylko przez „Podłącz DJI Pilot 2". Jeśli platforma mówi, że aparatura nie zgłosiła jeszcze ujęć, otwórz widok kamery w Pilot 2 i spróbuj ponownie: to aparatura je deklaruje.

Bez połączenia z chmurą zostaje droga ręczna, którą Pilot 2 robi znakomicie: Transmisja → Transmisja na żywo → Niestandardowy RTMP, wklejasz adres kanału (znajdziesz go w oknie „Jak transmitować") i startujesz. To ta sama droga co przy dronach konsumenckich, z tą różnicą, że tutaj nie potrzeba ani HDMI, ani screen-castu.

W obu przypadkach minuty liczą się na kanale, który nadaje, nigdy na widzach.

Kiedy coś się nie zgadza

• „Nie znaleziono JSBridge", albo strona, która nie reaguje: adres został otwarty w zwykłej przeglądarce. Trzeba go otworzyć wewnątrz DJI Pilot 2, z Cloud Service.
• Weryfikacja licencji nie powiodła się: prawie zawsze to nieaktualny Pilot 2 albo aparatura bez sieci. Sprawdź, czy aparatura naprawdę ma internet.
• Aparatura nie pojawia się w Urządzeniach DJI: dziesięciominutowe okno już się zamknęło albo inna organizacja parowała w tym samym momencie. Otwórz ponownie stronę łączenia na aparaturze. Wpis z góry działa tylko dla aparatury, której platforma nigdy nie widziała: jeśli „Utwórz" odrzuca numer seryjny jako już zajęty, aparatura już raz się połączyła — wtedy otwórz stronę ponownie.
• Połączone, ale w książce lotów żadnego lotu: dron nie jest podpięty do twojej organizacji — w Urządzeniach DJI brakuje go obok jego aparatury. Urządzenia podpiętego do innej organizacji nie widać stąd i nie da się go stąd odłączyć: napisz do nas przez sekcję Wsparcie. Jeśli loty trafiają na drona, którego nie tworzyłeś, numer seryjny we Flocie różni się od numeru drona: porównaj go z tym w Urządzeniach DJI.
• Sterowana transmisja nie rusza: otwórz widok kamery w Pilot 2 jak wyżej i sprawdź, czy zostały ci minuty.
• Sieci firm i instytucji: jeśli parowanie nigdy się nie kończy, poproś o otwarcie portu 8883 wychodzącego.

Czego (jeszcze) nie robi

Połączenie z chmurą przynosi loty i transmisję, nie media: zdjęcia i wideo wgrywa się w Media jak zawsze. I dotyczy wyłącznie dronów z Pilot 2: gama konsumencka nie ma modułu chmurowego — dla jej transmisji właściwym przewodnikiem jest Podłącz drona (w obszarze Kanały), a dla książki lotów jest aplikacja poniżej.

Aplikacja Dronetrake Sync: dwie twarze

Aplikacja Android Dronetrake Sync (dronetrake.com/sync) ma dwie dusze i przy pierwszym uruchomieniu wybierasz, kim jesteś; wybór zostaje na urządzeniu i można go zmienić w każdej chwili.

Twarz PILOTA — dla aparatury sterującej. Czyta natywne flight recordy DJI z aparatury albo z telefonu z DJI Fly i sama wgrywa je do książki lotów, z telemetrią 10 Hz, dronem rozpoznanym po numerze seryjnym i odrzuconymi duplikatami. Instaluje się ją raz: z przeglądarki aparatury na sprzęcie enterprise, a na telefonach, gdzie recordy leżą w chronionym folderze Androida, wystarczy Udostępnij → Dronetrake Sync z menedżera plików. Alternatywą pozostają import ZIP z Airdata, pliki CSV, GPX i KML.

Twarz OPERATORA — dla telefonu w kieszeni tego, kto jest w terenie. Aplikacja wysyła pozycję w regularnych odstępach, a wolontariusz pojawia się na mapie sali (obrysowany punkt: obecny, nie nadaje) bez trzymania żadnej otwartej strony. A gdy sala dzwoni dzwonkiem — „potrzebujemy twojej transmisji" — telefon dostaje powiadomienie z linkiem bodycam: jedno dotknięcie i nadajesz. Tę twarz warto polecać zespołom: żadnej strony do podtrzymywania, sala cię widzi, a transmisja jest na jedno dotknięcie, kiedy naprawdę się liczy.